بخش چهارم - اصول كلی حاكم بر حملات معاندین به امرالله
آیا امر اَعزّ اَعلی از ضرّ اعداء كه به قصد تشتیت و تفریق آن كوشا هستند مصون است؟
خیر، این آئین نازنین الهی از حملات مخالفین و معارضین كه هدف و مقصدشان ایجاد نفاق و شقاق و تفرقه در جامعه بهائی است محفوظ و مصون نیست. حضرت ولی عزیز امرالله می فرمایند: «خیال باطل محض و بكلی بی جهت و نامعقول است، «كه تصوّرشود امرالله» باید در جمیع اوقات از اختلاف عقیده یا هرگونه فساد و پیمان شكنی از طرف جماعات كثیرۀ پیروان اسم اعظم محروس و مصون باشد» (۶۶-۶۷- ۶۸)
مولای توانا عهد اَوفی جمال اقدس ابهی را بمنزله میثاق و عهدی كه یگانه ملجاء و مأوی در قبال انشقاق و پریشانی و افتراق و هرج و مرج و سبب حفظ و علت راحت و اتحاد عباد در آفاق است توصیف می فرمایند (۶۷) ایضاً میفرمایند: «عهد و میثاق ربانی، اعلی و ابهی ثمرۀ ظهور و اعظم تجلی جمال قدم در این امر افخم و دور اكرم و اعظم برهان بر قوت عظیمه و قدرت كامله بی عدیل و مثیل و فرید مكنونۀ مستوره در آن است» بنحویكه خیانتِ «... مارقین و متبرّیان این آئین نازنین یا منتقدین عهد مبین و رافضین احكام و سنن شریعت رب العالمین كه جهت ایجاد انشعاب و نفاق و شقاق در جامعۀ پیروان نیر آفاق شبهات و توهّمات را تلقین مینمایند یا در صدد تولید اختلاف شدید مستمرۀ غیرقابل علاج در اصول و مبانی این آئین سبحانی می باشند مواجه با شكست و حرمان و خذلان شده و می شوند.» (۶۸)
نقض پیمان الهی هرگز به بیش از منحرف ساختن گروههائی از افراد معدود قادر نبوده و چون زعمای فِئۀ ناقضین به اَسفل السّافلین ساقط گشته اند مجامع موقت و مشاركین پركین عُصبۀ غرور و فتور مُنحلّ و مُضمَحل و محو و نابود گشته و هیكل اَلطف امرالله محفوظ و مصون مانده مستمراً به ایفاء وظائف مهمّۀ بدیعه و پیشرفت و اتساع دایره عظیمۀ امور امریه و تمهید تدابیر منیعه و حصول انتصارات جلیله مداومت می دهد.
هنگامی كه امرالله مورد هجوم اعداء واقع میگردد چه رخ میدهد؟
هر حمله و هجوم و رجوم معاندین به شریعت الله موجد یك سلسله وقایع مهمه و حوادث عظیمه ای است كه ناگزیر و بالمآل به فتح و ظفر امر جلیل اكبر منجر میگردد. اثر و ثمر تتابع زوابع و این وقوعات پیاپی را مولای محبوب توانا با چنین عبارات عالیات توضیح میفرمایند:
- با آغاز و بروز هرگونه معاندت و مخالفت جدیدی با امر حضرت احدیّت، خواه از داخل یا خارج ازنِطاق آن، به همان میزان و مقدار به مشیّت و قدرت پروردگار، الطاف و مواهب و فیوضات صمدانیه از سماء عنایت ربانیّه چون غیثِ هاطِل نازل و موجب حمایت و اعانت مدافعین شجیع امر نازنین ربّ العالمین و پریشانی و شرمساری مخالفین و معارضین و انگیزۀ تجلی و ظهور قوّۀ محركۀ فائضۀ عظیمه و نصرت جدیدی می شود كه اسباب پیشرفت و تقدم آئین متین الهی می گردد. (۶۹)
حضرت ولی عزیز امرالله سپس به اِفشاء و اِرائۀ تصویر بزرگ تری از ترقی و اعتلاء مستمر امر أعزّ أسنی أعلی مبادرت، و می فرمایند:
این قوّۀ مُحرّكۀ الهیّه و نصرت عظیمۀ حاصله به نوبۀ خود در اثر ظهورات و تجلّیات اثمار بدیعۀ بهیّۀ ربانیه اش مُحرِّكِ خصومت و مخالفت های جدیدی در اقطار و اشطاری می شود كه سابقاً از نتائج عالیه و آثار قیّمۀ بلامعارض و ظفرنمون توفیقات الهی آگاهی نداشتند و چون این عناد تزیید یابد باز مودت جلب و مزید تأیید شدید و بروز قدرت قاهرۀ ربّ مجید و فیضان لاتحصی الطاف و عنایاتِ سَماویّه می شود به نحویكه حامیان شریعۀ سَمحاء ورافعین رایت بیضاء، امر ابدع ابهی را به فتوحات جلیلۀ درخشانتری نائل و متباهی می سازد و این نیز خود مولد نتائج و ثمراتی مهمتر و حیاتی تر می گردد که بالنتیجه باز دشمنانی قویتر و مهیب تر در قبال امر غنیّ متعال قیام می نمایند لیكن سرانجام جمیع این جریانات نمی تواند جز به رفع و دفع مدعیات و مفتریات و اقدامات خصمانه و درهم شكستن استقامت أعداء لدود و حَقود بواسطه شكوفایی درخشنده تر قوّۀ ذاّتیۀ خلاقه و سیطرۀ غالبه كه در هویّت امر سلطان احدیه مخزون و مكنون است تبدیل گردد. (۷۰)
آیا تقدم امرالله متوازن است و جهت ارتقاء و پیشرفتش نظم و ترتیب خاصی وجود دارد؟
ادامه بیانات فوق الذكر مُبیّن آن است كه هیكل امرالله با حركاتی مرتب و بطور منتظم نبّاض می باشد كه این خود از صفات مشخّصۀ بارزۀ ممتازۀ نشو و ارتفاع شریعۀ مقدسۀ رحمانیّه است:
- پیشرفت بلامقاوم آئین متین حضرت بهاءالله با توجه به لحاظ مذكورۀ فوق و این واقعیت كه با نفوذ و آثار مُهیمنۀ مُهیِّجه ای به جلو می رود و در تقدّم و اعتلاء است مرهون نادانی و بیخردی دشمنانش و قوای غالبۀ قاهرۀ صمدانیۀ مكنونه در آن است كه این دو عامل موجب ایجاد یك رشته ضربان های تند و حركات شتاب زدۀ موزون و منظم در شریان نباّض امر ابدع اعظم و جسد عالم می گردد از طرفی در اثر طغیان های شدید و انفجار آمیز ناگهانی اعداء آن و از طرف دیگر به سبب انبعاثات مستمرۀ قوّۀ غیبیۀ لاریبیّۀ الهیّه توأم با نیروی عظیم دائم التّزایدی ارتقاء امر أعزّ ابهی تسریع می گردد و به پیشرفت خود در مسیر و مرحله ای كه دست قدرت حضرت احدیّت برای آن قلم و رقم زده و از قبل مقدّر و مقرّر فرموده، نائل و فائز می گردد. (۷۱)
چگونه بایستی ما حملات معارضین را به آئین نازنین بنگریم؟
نظر به این که حملات اهل بغضاء به امر أعزّ أعلی موجب اشتعال نار رَزایا و بلایا و تتابع حوادث و وقایعی است که مُنتج به نشو و نما و ارتقاء شریعت مقدّس جمال ابهی می گردد، علیهذا باید ما چنین حملات و هَجَمات را با حُسن نظر بنگریم، زیرا بِالمآل برای تحقّق آمال این آئین مجید، مُثمِر ثمر و مفید است. حضرت ولی امرالله در این مورد چنین مرقوم فرموده اند، قولُهُ الأسنی:
- نظر به اینكه مخالفت و معاندت با امرالله از هر منبعی كه سرچشمه گیرد و هر شكلی به خود دهد و تشكل یابد و هر قدر طغیانش شدیدتر باشد، مُسلماً قوّۀ فائِقه ای است كه از یك طرف روح مدافعین دلیر و شجیعش را صیقل می بخشد و از طرف دیگر چشمه های بدیعۀ زلال آن قوّۀ بیزوال و لایزال حضرت ذی الجلال كه برای اهل ایمان و اقبال به شریعت غنیّ متعال جوشان و در فیضان و سَرَیان و جریان است، به ما ندا و صَلا زده تا حاضر و مهیا باشیم كه آنچه را به آن مأموریم به مَنصۀ ظهور رسانیم و به دفاع و ترویج مَصالح عالیۀ امر أفخمش پردازیم و بكلی دور از توجّه به مظاهر عناد و ظهور هرگونه فتنه و فساد این گونه جُهلاءِ عباد كه به منزلۀ نشانه و مُدِلّ بر تضعیف أعمده و اركان امر جمال اقدس جانان گردد باید مخالفت و معارضت ها را كه اسباب نصرت امر سبحانی است به مثابه موهبتی الهی و فرصتی رباّنی كه خدا به ما اِعطا فرموده گرامی داریم و به تحسین و تجلیل و تهلیل آنها پردازیم و اگر ما بدون خوف و هراس و بی پروا از اعراض و اعتراض ناس بمانیم، می توانیم نقمتِ مخالفت را كه عنایت و نعمت و رحمت حضرت احدیت است، جهتِ پیشرفت و اتساع دایرۀ امر أكرم سلطان قِدَم و مسلّی اعظم و استئصال و اِمحاء كامل مخالفین و معاندین آئین ربّ العالمین بكار بریم. (۷۲)
یادداشتها:
۶۶-۶۷-۶۸- ترجمه. «پیامهای مولای توانا به آمریكا ۱۹۳۲-۱۹۴۲، ص۵۲»
۶۹ – ترجمه. «پیامهای مولای توانا به آمریكا ۱۹۳۲-۱۹۴۶، صفحه۵۱»
۷۰ – ترجمه. « پیامهای مولای توانا به آمریكا ۱۹۳۲-۱۹۴۶، صفحه۵۱»
۷۱ – ترجمه. « پیامهای مولای توانا به آمریكا ۱۹۳۲-۱۹۴۶، صفحه۵۱»
۷۲ – ترجمه. « پیامهای مولای توانا به آمریكا ۱۹۳۲-۱۹۴۶، صفحه۵۱و۵۲»