ژانویه ۲۰۰۱

صیانت امر الله

محور وحدت عالم انسانی قدرت و سطوت میثاق است و این قدرت به تمام عناصر شاخصۀ حیات بهائی جان می‌بخشد. در رابطه با این خصیصۀ بی‌نظیر امر مبارک حضرت بهاءالله است که مؤسّسۀ مشاورین به ایفای وظیفۀ مقدّس خویش یعنی صیانت امر الله می‌پردازد. اعضای هیئت معاونت، بالاخصّ اعضایی که مسئول امر صیانت هستند، باید پیوسته نیاز مبرم به یک مرجع که کل باید توجّه خود را به آن معطوف دارند، آگاه باشند: حضرت عبدالبهاء، مرکز میثاق و دو جانشین منصوص ایشان، حضرت ولیّ‌امرالله و بیت العدل اعظم.

مشاورین و اعضای هیئت معاونت در اجرای مسئولیّت خود در زمینۀ صیانت امر الله، می‌کوشند تا ریشۀ ایمان و ایقان را در قلوب احبّا مستحکم سازند، شعلۀ عشق و محبّتی همگانی را در قلوب احبّا فروزان نگاه دارند، با عادات دیرین اختلاف و جدال مبارزه نمایند، حلقه‌های الفت و اتّحاد را استحکام دهند، تمسّک به اصول و معیارهای اخلاقی مندمج در تعالیم را ارتقا بخشند، بینش احبّا را از محدودیّت‌های خودبینی فراتر برند تا آنان نیروی خویش را صرف رفاه نوع بشر نموده و تمسّک خویش را به نظم جهان‌آرای حضرت بهاءالله تقویت کنند. مساعدت به احبّا در احراز معیارهای متعالی اخلاقی مستلزم دخالت در زندگی خصوصی آنان نیست بلکه ماهیّت این مسئولیّت اساساً آموزشی است. از یک سو توصیه‌های محبّت‌آمیزی که اعضای هیئت معاونت به محافل روحانی محلّی ارائه می‌دهند و از سوی دیگر روابط گرم و دوستانه‌ای که ایشان و مساعدین‌شان با احبّا برقرار می‌کنند وسیله‌های مناسبی هستند که می‌توانند آنها را در پیشبرد این فرایند آموزشی به کار ‌گیرند. اثرات فزایندۀ این مساعی توأم با منافعی که از دوره‌های رسمی مانند دوره‌های مؤسّسات آموزشی نصیب دوستان می‌شود کمک بسیار بزرگی به ایجاد جوامع محلّی سالم و پر‌نشاط است. این فرایند آموزشی هم‌چنین، در مواقع بسیار ضروری، شامل اِعمال تحریم‌هایی از طرف محافل روحانیّه می‌باشد. در چنین مواردی راهنمایی مشاورین و اعضای هیئت معاونت به محفل می‌تواند از ارزش خاصّی برخوردار باشد.

هر چند تزیید معلومات احبّا در بارۀ عهد و میثاق و افزایش محبّت و وفاداری ایشان نسبت به آن اهمّیّت اساسی دارد، امّا وظایف اعضای هیئت معاونت برای صیانت جامعه منحصر به این نیست. اعضای هیئت معاونت باید پیوسته هشیار باشند و اعمال کسانی را که تحت تأثیر نفس امّاره می‌کوشند تا در اذهان احبّا ایجاد شکّ و شبهه نموده به تضعیف امر مبارک بپردازند، زیر نظر داشته باشند. به طور کلّی، هر وقت احبّا از وجود چنین مشکلی آگاه شوند، باید فوراً مسئله را به هر مؤسّسۀ امری که مایلند، اعمّ از مشاورین یا عضو هیئت معاونت، محفل روحانی ملّی یا محفل محلّی، گزارش دهند. سپس وظیفۀ آن مؤسّسه خواهد بود که اطّلاعات واصله در مجرای صحیح قرار گیرد و تمام مؤسّسات ذی‌صلاحیّت دیگر فوراً در جریان قرار گیرند. غالباً این مسئولیّت به یک عضو هیئت معاونت محوّل می‌شود تا با هماهنگی با محفل مربوطه اقدامی در رابطه با موقعیّت موجود به عمل آورد. این اقدام شامل این نکات است: پند و اندرز به فرد مورد بحث، در صورت لزوم اخطار دادن به او راجع به عواقب اعمالش، جلب توجّه مشاورین به وخامت اوضاع که ممکن است مستلزم مداخلۀ ایشان باشد. بالطّبع عضو هیئت معاونت باید هر کوششی را به کار برد تا توطئه را خنثی کند و از گسترش نفوذ نفوس معدودی که، علی‌رغم مساعی مبذوله جهت هدایت آنها مآلاً عهد و میثاق را نقض می کنند، جلوگیری نماید.

ممکن است احبّا اهمّیّت لزوم صیانت امر الله در مقابل هجوم دشمنان را، به خصوص در نقاطی که حملات به ندرت رخ داده است، به خوبی درک نکنند. امّا تردیدی نیست که این قبیل مخالفت‌ها افزایش خواهد یافت، هماهنگ خواهد شد و نهایتاً عمومیّت پیدا خواهد کرد. آثار مبارکه نه تنها شدّت توطئه‌های اعدای داخلی را به وضوح پیش‌بینی می‌کند، بلکه ازدیاد عداوت و مخالفت دشمنان خارجی اعمّ از مذهبی و غیر مذهبی را نیز در حینی که امر مبارک به سوی فتح و ظفر نهایی خود پیش می‌رود خبر‌ می‌دهد. لذا، با توجّه به انذارات حضرت ولیّ‌امرالله، اعضای هیئت معاونت مسئول صیانت باید «پیوسته مراقب» کسانی که «از جمله اعدای امر الله شناخته شده‌اند و یا از جامعه اخراج شده‌اند»، باشند، محتاطانه در بارۀ عملیّات‌شان تحقیق کنند، با هوشمندی احبّای الهی را از مخالفت‌های قطعی آینده با خبر سازند، توضیح دهند که چگونه هر یک از بحران‌های گذشتۀ امر الهی نعمتی در کسوت نقمت بوده است و آنان را برای «مبارزه‌ای شدید که مقدّر است جنود نور را در برابر جیوش ظلمت قرار دهد»، آماده سازند.