دوم «...هر مظهر الهی بموجب عهد وپیمان عامّ خویش با پیروان خود عهدی می‌بندد»

سنّت الهی

۵ - «...خداوند عالم هیچ نبیّ را مبعوث نفرموده و هیچ کتابی را نازل نفرموده مگر از کلّ اخذ عهد از ایمان به ظهور بعد و کتاب بعد گرفته زیرا که از برای فیض او تعطیل و حدّی نبوده...» (منتخبات آیات ص ۵۹ – ۶۰)

۶ - «...حضرت ابراهیم علیه السّلام عهد موعود حضرت موسی را گرفت و بشارت به ظهور او داد و حضرت موسی عهد حضرت موعود حضرت مسیح را گرفت و عالم را به بشارت ظهور او مژده داد و حضرت مسیح عهد فارقلیط را گرفت و بشارت به ظهور او داد و حضرت رسول محمّد عهد حضرت باب را گرفت و باب موعود حضرت محمّد بود زیرا بشارت به ظهور او داد و حضرت باب عهد جمال مبارک حضرت بهاءالله را گرفت و بشارت بظهور او داد زیرا جمال مبارک موعود حضرت باب بود و جمال مبارک عهد موعودی گرفت که بعد از هزار سال یا هزاران سال ظهور خواهد یافت و آن موعود جمال مبارک است و بعد از هزار یا هزاران سال ظهور خواهد نمود و همچنین باثر قلم اعلی عهد و میثاقی عظیم از جمیع بهائیان گرفت که بعد از صعود متابعت مرکز میثاق نمایند و سر موئی از اطاعت او انحراف نجویند و در کتاب اقدس در دو موقع صراحتاً امر قطعی فرمودند و بتصریح مبیّن کتاب را تعیین کردند و در جمیع الواح الهیّه علی‌الخصوص سورهء غصن که معانی آن جمیع عبودیّت عبدالبهاء است، یعنی عبدالبهاء. آنچه باید و شاید از قلم اعلی نازل و عبدالبهاء چون مبیّن کتابست می‌گوید این سورۀ غصن یعنی عبدالبهاء عبودیّت عبدالبهاء است و بس...» (لوح مبارک حضرت عبدالبهاء خطاب به چارلز میسن ریمی)

ظهور حضرت بهاءالله

۷ - «...ای ربّ هذا یوم بشرّت الکلّ فیه بظهورک و طلوعک و اشراقک و اخذت عهد مشرق وحیک فی کتبک و زبرک و صحفک و الواحک و جعلت البیان مبشّراً لهذا الظّهور الاعظم الابهی و هذا الطّلوع الانور الاسنی...» (مناجاة ص ۱۸۴)

عهد و میثاق حضرت بهاءالله در بارۀ ظهور بعدی

۸ - «...وانّ بمثل ما قد ابعث الله الرّسل من قبل نقطة البیان لیبعثنّ الله من یظهره الله ثمّ من یشاء من بعده و الله علی کلّ شیء قدیر...» (منتخبات آیات ص ۱۰۳)

۹ – «من یدّعی امراً قبل اتمام الف سنة کاملة انّه کذّاب مفتر... اگر نفسی بکلّ آیات ظاهر شود قبل از اتمام الف سنهء کامله که هر سنهء آن دوازده ماه بما نزّل فی الفرقان و نوزده شهر بما نزّل فی البیان که هر شهری نوزده یوم مذکور است ابداً تصدیق منمائید.» (از حضرت بهاءالله - منقول در «دور بهائی» ص ۵۵)

۱۰ – «قرنها بگذرد و دهرها بسر آید و هزاران اعصار منقضی شود تا شمس حقیقت در برج اسد و خانهء حمل طلوع و سطوع نماید... و امّا المظاهر المقدّسة الّتی تأنی من بعد فی ظلل من الغمام من حیث الاستفاضة هم فی ظلّ جمال القدم و من حیث الافاضة یفعل ما یشاء و یحکم ما یرید.» (از حضرت عبدالبهاء - منقول در «جلوهء مدنیّت جهانی» ص ۱۵ – ۱۶)