اوّل – عهد و میثاق «...پیمانی که حقّ جلّ جلاله با انسان می‌بندد»

۱ – «انّ اوّل ما کتب الله علی العباد عرفان مشرق وحیه و مطلع امره الّذی کان مقام نفسه فی عالم الامر و الخلق من فاز به قد فاز بکلّ الخیر ... اذا فزتم بهذا المقام الاسنی و الافق الاعلی ینبغی لکلّ نفس ان یتّبع ما اُمر به من لدی المقصود لانّهما معاً لا یقبل احدهما دون الآخر ... انّ الّذین اوتوا بصائر من الله یرون حدود الله السّبب الاعظم لنظم العالم و حفظ الامم ... انّ الّذین نکثوا عهدالله فی اوامره و نکصوا علی اعقابهم اولئک من اهل الضّلال لدی الغنیّ المتعال.» (منتخباتی از آثار حضرت بهاءالله - ش ۱55. ص ۲۱۳)

۲ - «...پس متابعت نفس ننمائید و عهدالله را مشکنید و نقض میثاق مکنید به استقامت تمام بدل و قلب و زبان به او توجّه نمائید و نباشید از بیخردان ... از پروردگار خود مگسلید و مباشید از غفلت کنندگان.»(منتخباتی از اثار حضرت بهاءالله ش ۱۵۳، ص ۲۱۱)

۳ - «...نعیماً لک بما وفیت میثاق الله و عهده ... کن خادماً لامر مولیک و ذاکراً بذکره و مثنیاً بثنائه لینتبه به کلّ غافل بعید...»(مجموعۀ الواح جمال اقدس ابهی ص ۱۶۸ – ۱۶۹)

۴ - «...باید روش و سلوکی نمائید که مانند آفتاب از سائر نفوس ممتاز شوید هر نفسی از شما در هر شهری که وارد گردد به خُلق و خوی و صدق و وفا و محبّت و امانت و دیانت و مهربانی به عموم عالم انسانی مشارُ بالبنان گردد جمیع اهل شهر گویند که این شخص یقین است که بهائی است زیرا اطوار و حرکات و روش و سلوک و خُلق و خوی این شخص از خصائص بهائیان است تا به این مقام نیائید به عهد و پیمان الهی وفا ننموده اید زیرا به نصوص قاطعه از جمیع ما میثاق وثیق گرفته که بموجب وصایا و نصائح الهیّه و تعالیم ربّانیّه رفتار نمائیم.»(منتخباتی از مکاتیب ش ۳۵. ص ۶۸)